sobota, 2 listopada 2013

Bilansowe strachy

Mój pobyt w sanatorium powoli dobiega końca. Jutro zaczynam ostatni tydzień. To miał być czas regeneracji, leczenia, relaksu i takich tam innych momentów tylko dla mnie. Nie do końca tak było/jest ale to długa historia i nie w temacie posta, więc może innym razem.

A co do bilansu to na chwilę przed moim wyjazdem zaliczyliśmy z Młodszym bilans czterolatka. Poszłam spokojna, bo przecież co to dla mnie taki bilans, nie jeden mam już za sobą mając dwoje dzieci. Poza tym sama wiedziałam co jest nie tak i na co chcę skierowania itd, itp. Jakież było moje zdziwienie gdy pani doktor dopatrzyła się jeszcze paru innych nieprawidłowości w tym jakichś szmerów, ze strachu nawet nie napiszę gdzie.
Tak czy inaczej lista skierowań jaką otrzymaliśmy jest długa:
1. Alergolog - bo Młodszy wykazuje silne powiązanie genetyczne ze swoim tatą ;) i podobnie jak on ma różne alergiczne objawy, czas zbadać ich przyczynę.
2. Ortopeda - niestety Młodszy bardzo koślawi stopy, szczególnie jedną :( na razie na własną decyzję kupiliśmy buty profilaktyczne (po przeprowadzeniu konkretnego rozeznania w temacie) zdecydowałam się na buty Mrugały.
3. Kardiolog -  tak jak pisałam, szmery :(
4. Chirurg - brrr, podejrzenie stulejki. Dla mnie to temat od czapy bo jestem wychowana na szkole, że chłopcom nic się tam nie rusza i wszystko się samo normuje. Ale pani doktor kazał pokazać Młodszego chirurgowi :/
5. Laryngolog i okulista - ale tu już jesteśmy w trakcie.
Laryngologicznie badamy się od lata. Młodszy miał/ma niedosłuch, w trakcie, po i czasem jeszcze bardzo długo po infekcjach. Wykresy wychodzą płaskie. Czasem na chwilę się odblokuje a potem znowu beton :/ Przed nami kolejne badanie słuchu po miesięcznej kuracji. Zobaczymy.
A okulista to jak już pisałam w poprzednim wpisie, Młodszy nosi okulary. Zaczęło się od zezowania jednym oczkiem :( na badaniu bez atropiny wyszła duża wada, po atropinie badanie się potwierdziło. Jedno oko + 7,5, drugie +8. Jak się okazało to bardzo duża wada. Młodszy nosi okularki (jak denka od słoików) od 20 września. Na kontroli po miesiącu noszenia pani doktor dołożyła obturator na jedno oczko. Bidny ten mój Młodszy ale co zrobić, leczyć trzeba... Na razie bardzo dobrze idzie noszenie i okularów i obturatora, który to Młodszy sam sobie wybrał :) Niedługo kolejna wizyta kontrolna.

To byłoby na tyle jeżeli chodzi o bilans...

A z innych spraw to powoli szykuję się do zorganizowania na moim blogu zabawy "Podaj dalej", na którą to z ogromnym zaskoczeniem załapałam się w bardzo trudnym dla mnie czasie bo w zaledwie miesiąc po operacji... a prezent jaki otrzymałam był przecudny :) wkrótce zamierzam go pokazać na blogu a potem podać dalej w swojej wersji ;)

14 komentarzy:

  1. Uściski dla A. i dla Ciebie też oczywiście!

    OdpowiedzUsuń
  2. Przyznam się, że pierwszy raz tu wpadłam, przeczytałam tylko jeden post, ale mam ochotę wracać :)
    Chciałam napisać odnośnie szmerów w serduchu - mojemu Wojtkowi pediatra usłyszała szmery jak miał 3 miesiące. Do kardiologa niemal z rozpędu wbiegliśmy - okazało się, że Wojtek miał niedomknięte komory w serduszku, co jest częstym objawem u wcześniaków i najczęściej domykają się same :) Dlatego głowa do góry!

    Pozdrawiam i zapraszam do nas:
    http://moc-cynamonu.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. i teraz jeszcze widzę, że przecież bywałam u Ciebie ;) ale wstyd! NIestety odkąd pracuję niemal nie biegam po blogach stąd to roztrzepanie ;)

      Usuń
    2. Też tak czasem mam, zaglądam na bloga a potem się okazuje, że już tu kiedyś byłam ;) wszyscy jesteśmy zabiegani a w obecnym boomie blogowym ciężko się nie zgubić ;)

      Usuń
    3. Co do serduszka to w przypadku małych dzieci faktycznie różne przypadki są "dozwolone" i normują się z czasem ale Młodszy już nie taki mały...

      Usuń
  3. Ja wpadam tu wpadam wciaz, jak tylko mam czas przy tym moim nowym malyszku

    OdpowiedzUsuń
  4. Uściski i siły życzę o przekazuję, żebyś mogła to wszystko ogarnąć :/

    OdpowiedzUsuń
  5. Życzę dużo zdrowia, duuuużoooo :) I jeszcze bardziej cieszy mnie, że to właśnie Ty zdążyłaś na podaj dalej, czytając o operacji... Buziaki!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet nie wiesz jak ja się wtedy ucieszyłam :) a ja przyszła paczka to aż się wzruszyłam takie cudne były prezenty, zresztą Wiesz ;)
      Bardzo dziękuję za życzenia bo ze zdrowiem wciąż u mnie nie tak :/ i tak ja pisałam wkrótce i u mnie będzie "podaj dalej" :)

      Usuń